مشکلات لذت بخش

درسته که نویسنده ها قدرت تخیلشون زیاده و میتونن خیلی چیزهارو تصور کنن و به تصویر بکشن ولی نمیتونم باور کنم ( شاید هم نمیخوام ) که همه اینفیلم و سریالای کمدی رمانس ( به خصوص کره ای هاش ) ساخته ذهن خیال پرداز یهنویسنده اس.خیلی ها مسخره ام میکنن که چه توقعاتی دارم ولی من هنوزامیدم رو به آدم و این دنیا از دست ندادم. میخام باور کنم میشه؛ حتی اگه برای من نشده باشه. میخوام باور کنمآدما میتونن عاشق هم بشن ، برای عشقشون سختی بکشن ، به هم کمک کنن و برای همدیگهارزش قائل بشن، میخام باور کنم میشه تویسختی ها خندید و امکانش هس کسی باشه که توی مشکلات بدون چشم داشت بهت کمک کنه. به نظرم همونطور کهیه خواننده نمیتونه اگه عاشق نباشه یه شعر عاشقانه خوب بخونه یا یه شاعر نمیتونهشعر بگه اگه عشقو تجربه نکرده باشه ؛ همونطور هم یه فیلمنامه نویس نمیتونه اینطوراثرهای تاثیر گذار بنویسه اگه ته ته قلبش به این عشق باور نداشته باشه.فکر میکنم کساییکه مثل من اینطور فیلما وداستانا رو دوستدارن ته دلشون باور دارن که ما ظرفیتشو داریم اگه بخوایم و اگه به فرد مناسب درزمان مناسب برخورد کنیم. مهم اینه ک مشکلات لذت بخش...